Erop uit,  Persoonlijke ontwikkeling

Vakantie: go with the flow

Als het op vakanties aankwam, was ik best een controlefreak en wilde ik het liefst zelf alles regelen. Ruim van tevoren de overnachting(en) boeken, uitzoeken wat er allemaal te doen is en eventueel vast museakaartjes en dergelijke kopen, research doen naar (vegetarische) restaurants, op een (stads)kaart al omcirkelen waar wat zit… Aan de ene kant best leuk, maar aan de andere kant ook vermoeiend. Vorige vakantie heb ik dit losgelaten. 

Afgelopen jaar zijn Laurens en ik twee en een halve week met de auto weggeweest naar Polen, Slowakije en Tsjechië. Dit was onze eerste ‘grote’ vakantie samen. Daarvoor zijn we alleen een paar dagen op citytrip geweest naar Stockholm, uiteraard helemaal uitgestippeld. Toen met de auto was het dus toch even anders. We waren er vrij snel uit waar we naartoe wilden. Ik was nog nooit in dit gedeelte van Europa geweest en Laurens wilde er heel graag weer een keer naar terug.

Ik begon gelijk met fanatiek plannen, terwijl Laurens helemaal niet zo is. Dat was nog wel een aandachtspuntje. Het liefst wilde hij gewoon in de auto stappen en kijken waar we uitkwamen, we hadden tenslotte een tent bij ons en eventueel konden we altijd nog in de auto slapen. Tja, dat zag ik dan weer niet zitten. En hij zag mijn manier niet zitten. Gelukkig bestaat er nog zoiets als een compromis.

We hadden uiteindelijk grotendeels de route bepaald en de eerste twee en de laatste overnachting geboekt. Alles daartussen was dus ter plekke in te vullen. Ik vond het in het begin best lastig om niet (zoveel) te plannen. Maar naarmate de vakantie dichterbij kwam, merkte ik ook wel dat ik er best relaxed onder bleef. Niet tig keer checken of ik wel van alles de juiste papieren had en ook al geen hele dagschema’s in mijn hoofd (‘’als we nou om 7 uur opstaan en ontbijten, dan kunnen we om half 9 daar zijn…’’). Gewoon: we zien wel wat we tegen die tijd willen.

Vol goede moed reden we in één dag naar Gdansk voor twee dagen (die rit was dan weer net iets te veel van het goede: ruim 1200 kilometer). Vervolgens zijn we doorgereden naar Białowieża (echt een aanrader als je van prachtige bossen houdt!).
Zo wilden we hierna graag naar Krakau, maar kwamen we erachter dat het daar momenteel superdruk was, vanwege de Wereldjongerendagen. Overslaan en maar gelijk door naar Slowakije. Die afstand was ons wederom iets te enthousiast, dus toen we het rijden zat waren, zijn we gestopt in een willekeurig dorpje in the middle of nowhere, bij een pizzeria wat tegelijkertijd ook een hotel bleek te zijn. Overnachting geregeld! Na een fantastisch privé-ontbijt (we waren de enige gasten) reden we door naar Slowakije. Laurens had een camping gevonden waar hij graag heen wilde. Ondanks de prachtige omgeving, hield ik het nog geen 24 uur vol op de camping. Maar dat is een ander verhaal, haha. Op naar de volgende plek dus, die ik ’s ochtends had opgezocht, waar we een aantal dagen verbleven.
Als laatste gingen we naar Praag. Dit hadden we wel van tevoren geboekt, maar we hadden wel per plekke opgezocht wat er daar allemaal te doen was. Daarna was het (helaas) tijd om naar huis te gaan.

En ik moet eerlijk zeggen: dit was een van de fijnste en relaxtere vakanties die ik heb gehad. Loslaten en alles maar op me af laten komen. Laurens zei ook: ‘’Wat is nou het ergste wat er kan gebeuren? Dat we niet weten waar we heen willen? Dan blijven we toch gewoon rijden.’’ En dat is waar. De rust die ik toen had, was zo fijn. Niet teveel nadenken en ter plekke beslissen. En lachen als het niet gaat zoals het zou moeten. Zoals vastzitten met de auto in het zand en wachten tot er een auto zou stoppen om ons eruit te trekken. Of midden in de nacht opstaan om (samen met een gids) om in de vroege ochtend beren te spotten in de bergen, maar uiteindelijk geen beer zien. Het mooiste was nog wel dat we net tol betaald hadden, maar vervolgens de weg afgestuurd werden, omdat de Paus over deze weg kwam. En we met geen mogelijkheid een andere weg konden vinden, dus dan maar wachten.

Ik heb afgelopen jaar gemerkt dat ik, sinds deze vakantie, in het dagelijks leven ook makkelijker ben geworden in het loslaten van dingen. Ik hoef niet altijd en overal meer controle over te hebben, en dat is best fijn.

Dit jaar pakken we onze vakantie weer zo aan! Ik kijk er naar uit. We weten ongeveer waar we heen willen, maar verder staat alles nog open.
Wat zijn jouw vakantieplannen voor dit jaar? En plan jij altijd alles, of zie je wel waar je op dat moment zin in hebt?

Liefs, Marloes

14 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge