Persoonlijke ontwikkeling

Stil staan bij het leven

Altijd de jongste uit de klas. Diegene met iets oudere vrienden. De eerste met een vaste relatie, ik kon niet wachten om uit huis te gaan en ik wilde alweer heel vroeg samenwonen. Mijn hele leven wil ik alles snel en alles moet nu. Het lijkt wel alsof ik hard rennend door het leven ga. Maar kan ik wel stil staan? En hoe leer je dat?

Ik heb vaker geschreven over dat ik nog zo jong was toen ik ging samenwonen etc. Nu ben ik 22 en ga ik trouwen als ik 23 ben! In de huidige samenleving ben ik hier gewoon jong voor. Ik heb zo’n sterk beeld van de toekomst, gevuld met allemaal mooie dromen. Ik wil eigenlijk niet wachten tot die dromen uitkomen. Dit zorgt af en toe voor veel onrust in mijn hoofd en het brengt ook heel veel onzekerheid met zich mee. Want terwijl mijn vrienden zich druk maken over alle festivals die ze willen bezoeken, maak ik mij druk of ons huis en leven klaar is voor de volgende stap. Mijn heerlijk burgerlijke leven. Toch hoor ik regelmatig dat ik moet genieten van het leven en niet altijd moet willen rennen, ik moet heel even stil staan.

Maar is blijven staan geen achteruitgang? En wil ik eigenlijk wel rennen? Vragen die continu door mijn hoofd gaan. Het kan namelijk best eenzaam zijn om altijd als eerste te zijn. Om op een punt te staan waar niemand anders staat. Hiermee wil ik niet zeggen dat je dingen moet laten vanwege anderen. Juist niet! Volg alsjeblieft je eigen hart en je dromen. Ik ben er alleen bewust van geworden dat ik soms vergeet te genieten van wat ik al wèl heb. Ik moet eens om mij heen kijken en in mij opnemen wat ik bereikt heb.

Hoe leer je dan stil staan? Helaas kan ik hier geen echt advies over geven, ik struggle hier zelf elke dag mee. Sander helpt mij hier goed mee, want voor veel stappen in het leven heb ik hem toch echt wel nodig πŸ˜‰ .
Ik roep mijzelf gewoon vaak tot stoppen. Zo ga ik weer lekker in de weekenden uit. Ik haal nachtjes door met vrienden en doe gekke dingen. Bewust van het feit dat ik er beter nu van kan genieten zolang het allemaal duurt.

Stil staan… Het klinkt negatief. Want we willen alsmaar vooruit. Maar stil staan betekent ook dat we bewust zijn van waar we zijn. Dat we tot rust kunnen komen en energie sparen voor een volgende stap. Ik sta alleen heel kort stil. Korte adempauzes voor mijn volgende sprint. Maar die korte momentjes van rust zijn mij wel dierbaar. De eerst volgende sprint is de bruiloft. Maar wel weer een hele leuke sprint, eentje waar ik tijdens alle voorbereidingen enorm van kan genieten.

Sta jij wel eens stil? En geniet jij heel bewust van wat je op dit moment al hebt?

Liefs, Larissa

3 Reacties

  • Lianne

    Zo goed om hierbij stil te staan! Ik dacht altijd op school ook meteen weer aan de vervolgstap: op de middelbare het liefst zo snel mogelijk een opleiding doen, toen ik die opleiding eenmaal deed wilde ik daar ook klaar mee zijn en gewoon het huis uit, en toen ik op mezelf woonde wilde ik eindelijk gaan samenwonen en mijn hart volgen. We zijn vaak zo bezig met datgene dat we willen bereiken, terwijl we ook eens stil mogen staan en eens zien wat we eigenlijk allemaal al bereikt hebben. Dat is net zoveel waard!

  • Giovanna Jansen

    Herkenbaar! Ik was ook lange tijd overal de jongste en eerste met van alles. Het kan best lastig zijn een goede balans te vinden tussen je hart te volgen en te doen waar jij je goed bij voelt, en stilstaan bij de dingen en te genieten van het leven.

    Ik probeer van tijd tot tijd mindful te kijken naar wat ik heb of naar wat er in mijn omgeving zie (bijvoorbeeld tijdens een wandeling). Dat lukt mij nog niet zo vaak als ik zou willen, maar het begin is er. πŸ™‚
    Giovanna Jansen heeft onlangs geplaatst…Boeken voor een gelukkiger levenMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge