Persoonlijke ontwikkeling

Mijn eerste jaar gewerkt: hoe bevalt het werkende leven?

Vorig jaar was ik voor de zomervakantie geslaagd voor mijn opleiding Communicatie. Na vier jaar studeren was het eindelijk tijd voor een echte vaste baan. Ik begon in september bij een grote organisatie waar ik verantwoordelijk ben voor het trainingsmateriaal en een deel interne communicatie. Nu zit mijn eerste jaar er alweer op en ik blik graag terug op dit bewogen jaar. 

Voordat ik begon met werken dacht ik dat ik het mij wel kon voorstellen hoe het zou zijn om 40 uur in de week te werken. Ik had immers al stages gelopen en dan werk je toch ook 40 uur? Nou dat was iets wat mij sowieso gelijk heel hard tegen viel. Man man man, werken is heel anders dan fulltime stage lopen. Ineens had ik verantwoordelijkheden, moest ik echt dingen weten en ik mocht zelf elke dag vullen met werkzaamheden. Niemand legde mij vaste taken op elke dag. De eerste paar maanden vond ik het vooral erg spannend en ook heel vermoeiend. Ik was elke avond moe en had weinig energie om andere dingen te doen.

Na een aantal maanden leerde ik langzaam mijzelf te vertrouwen. Mijn collega’s gingen mijn hulp vragen in plaats van die van een collega. Ik verbaasde mijzelf bijna dagelijks met de kennis die ik al had opgebouwd.
Ook ging ik steeds meer leuke dingen doen naast mijn werk. De avonden werden weer gevuld en het werd zo erg dat ik vrije avonden moest inplannen. Dit was voor mij al heel lang geleden. Door mijn burn out tijdens de opleiding was ik gewend mijn agenda heel leeg te houden, omdat iets al snel teveel energie kostte. Het is daarom erg prettig dat ik dankzij mijn werk goed uit mijn burn out ben gekomen en heb geleerd balans te houden in mijn dagelijks leven.

Ondertussen heb ik op mijn werk al zoveel verschillende dingen gedaan. Ik pak graag alles op en ik zit helemaal niet graag stil. Ik verbaas mijzelf nog steeds af en toe. Het is zo gaaf om te zien hoe veel een mens kan groeien en ontwikkelen in slechts een jaar tijd. Ik voel mij geen stagiair meer, maar een echte professional die staat achter wat ik oplever. En ik kan nog wel eens onzeker zijn, maar ik heb gelukkig ook hele lieve collega’s met wie ik dit kan bespreken. Wat is werken eigenlijk een mooie manier om jezelf continu te ontwikkelen en te reflecteren op jezelf.

Er zijn natuurlijk dingen die ik nog wel een beetje lastig vind sinds ik geen student meer ben. Zo werk ik gewoon fulltime en heb ik dagelijks zo’n 2,5 uur reistijd. Dit betekent dat ik elke dag heel lang weg ben. Ik begin daarom vroeg en probeer op tijd weer naar huis te gaan. Dit zorgt er ook voor dat ik minder flexibel ben in mijn planning. Het hoort er allemaal bij en het wordt vast wel normaal, maar dit is iets wat ik af en toe wel jammer vind. Maarja, wie wil er nou niet het liefst een baan zonder veel reistijd?

Wat doe jij voor werk? En wat is het belangrijkste wat jij hebt geleerd door je werk?

Liefs, Larissa

 

3 Reacties

  • Romy

    Wat leuk om deze terugblik na een jaar te lezen! Ik herken er veel in van de start bij mijn eerste baan. Ik herinner me ook nog hoe verbaasd ik was toen mensen voor het eerst mijn hulp begonnen te vragen en toen ik alleen naar meetings mocht. Dat voelt dan toch wel stoer ofzo 🙂 Goed dat je toch rust pakt en vrije avonden inplant, zeker omdat je al vrij lange dagen maakt. Op naar nog meer fijne jaren als werknemer! 🙂
    Ik werkte zelf tot voor kort als communicatieadviseur bij een groot bedrijf (mijn eerste baan), maar ben nu beleidsmedewerker op de universiteit 🙂 Totaal anders, maar wel heel erg leuk!

    • Larissa

      Wat leuk om te lezen dat je zoveel ook hebt meegemaakt. Bijzonder gevoel he, wanneer menen je hulp vragen. En wat gaaf dat je nu beleidsmedewerker bent op een universiteit. Lijkt me helemaal bij je passen 🙂

  • Lianne

    Wat fijn dat je je helemaal op je plek voelt op je werk en dat je zo gegroeid bent! Grappig eigenlijk, ik had het juist totaal andersom. Ik voelde juist dat ik als stagiair meer verantwoordelijkheden had, omdat ik mezelf meer moest bewijzen en het gevoel had dat ik alles in een sneltreinvaart moest leren. Nu ik aan het werk ben, heb ik daar juist meer rust in. Nu heb ik een diploma, dus wat maakt het uit als ik eens iets fout doe? Dat doen andere collega’s ook wel eens. Maar het verschilt misschien ook per werkveld. Ik werk in de thuiszorg, en als je met iemand meeloopt word je er zo op aangekeken wat je doet. Nu werk ik voornamelijk alleen en dat is heerlijk, niemand die je op de vingers tikt. En het is vooral ook zo heerlijk dat ik na het werk ook nooit meer huiswerk of opdrachten hoef te doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge