Persoonlijke ontwikkeling

Huismus of vrije vogel

Ik ben gek op mijn ultieme burgerlijke leven. Ik ben niet heel goed in schoonmaken, maar ik hou ervan als het hele huis weer ruikt naar schoonmaakmiddel. Heerlijk uren in de keuken staan voor een maaltijd waarbij het water uit je mond loopt; ik hou ervan! Toch krijg ik regelmatig opmerkingen over wat er verwacht wordt van een 22jarige. Eén van mijn eerste artikelen ging over dat ik nog zo jong ben en dat mensen altijd vooroordelen hebben. Het leek mij weer eens tijd voor een deel 2 en ik neem je mee in mijn hersenspinsels. 

Sander en ik hebben ons eerste huis gekocht! Hier ben ik super trots op, want ik had nooit verwacht zo vroeg al grondbezitter te zijn. We kunnen uren dromen over de indeling van ons grote mensen huis. De huiskamer moet vooral gezelligheid uitstralen. Met lichte kleuren en veel planten moet het goed aanvoelen. De eettafel mag lekker groot zijn, zodat er veel mensen kunnen aanschuiven. De slaapkamers zullen nog wel even leeg blijven, maar we willen toch alle kamers alvast opknappen qua vloer en witte muren. Alles wat we doen is gericht op een toekomst als gezin in ons droomhuis. En toch vinden mensen het gek.

Ik plan heel graag ver vooruit. Dat is zeker niet altijd goed. Ik weet dat ik vaker zou moeten ontspannen en het leven moet nemen zoals het komt. Maar ik krijg heel vaak hier opmerkingen over. Veel leeftijdsgenoten snappen dit helemaal niet. Ze vinden het maar raar. Want waarom zou je als 22jarige verder vooruit kijken dan een mooie reis voor een paar maanden door Azië? (Sorry als ik nu negatief klinkt, maar zelfs op sollicitaties heb ik dit te horen gekregen.)

Natuurlijk geniet ik enorm van de verhalen van mijn vrienden. Ze maken prachtige lange reizen, leren nieuwe sporten aan en hebben nog niet een vast beeld van hun toekomst. Maar waarom mag je daar wel over dromen en niet over een gezin en een burgerlijk bestaan?

Ik vind mijn leven als huismus helemaal niet saai! Ik geniet van mijn leven. Jaren heb ik niet kunnen genieten, maar nu eindelijk wel! Sander en ik beleven ook een heleboel avonturen. We maken prachtige reizen van een week of 2. We hebben een lieve vriendengroep en super familie. Elke zaterdag maken we kinderen blij op scouting (of we doen in elk geval ons best) en spenderen we de weekenden met vrienden. We leren nog steeds door, ontwikkelen nieuwe talenten en staan open voor uitdagingen. Ik doe het gewoon graag op mijn eigen manier: een manier wat voor mij goed voelt.

Door Instagram is het heel makkelijk om onzeker te worden over je eigen leven. Want doe je wel genoeg leuke dingen en pas je wel binnen de norm? Waarom heb jij niet altijd elke dag een prachtige foto om te plaatsen? Mijn kopjes thee op werk zijn namelijk ook helemaal niet fotowaardig, maar het is wel mijn werkelijkheid. En ik vind mijn werk best wel heel erg leuk. Ook zijn mijn burgerlijke zondagen niet erg Instagramwaardig. Maar wil ik dat wel? Want dit is waar ik gelukkig van wordt. Maar als blogger is het moeilijk om die balans te vinden. Ik kan gemakkelijk verkondigen wat mijn dromen zijn, maar wat als mijn dromen als saai worden gezien? Ben ik dan niet alleen maar bezig om mijzelf te verdedigen?

Nee je zal mij geen foto’s zien plaatsen over een reis van 6 maanden door Azië. Ook omdat ik doodsbang ben voor spinnen en dat in mijn eentje dus niet te doen is, maar ook omdat ik de komende jaren dat nog niet wil. Wel zal je foto’s voorbij zien komen van ons huis, een bruiloft, onze korte maar prachtige vakanties en onze avonturen. Wie weet… Misschien plaats ik over een aantal jaar wel foto’s van een lange reis inclusief kleine kinderen. Is ook nog een mogelijkheid.
Misschien moet ik gewoon eens foto’s plaatsen van het sopje dat ik heb gemaakt om de keuken schoon te maken. Of een foto van mijn rommelige woonkamer terwijl ik op vrijdag lekker met de konijnen knuffel. Ik ben benieuwd hoe jullie dan gaan reageren. 😉

Liefs, Larissa

14 Reacties

  • Romy

    Wat een leuk en onwijs herkenbaar artikel! Ik leid namelijk ook niet echt een groots en meeslepend leven, maar vind dat eigenlijk helemaal oké. Mijn dromen zijn ook nogal gerelateerd aan huisje-boompje-beestje. Ik droom eerder van een leuke vriend, een eigen huis, een fijne baan en ooit lieve kindjes in plaats van dat ik mezelf maanden zie reizen. Soms kijken mensen dan vreemd op, maar dat probeer ik maar van me af te zetten.
    En die foto’s van je rommelige woonkamer en de kopjes thee op je werk…kom maar door 🙂 Ik hou ervan!

  • Kim

    Je hoeft nooit het gevoel te hebben dat je jezelf moet verantwoorden!
    Doe wat goed voelt :), mensen zullen altijd een mening hebben!(of je nou gaat reizen of gaat werken, geen kinderen wilt of ze wel op de planning staan). Enjoy!

    X Kim

  • Chantal

    wat heb ik weer genoten van je verhaal! en eerlijk… ik vind thuis ook een heerlijke plek en geniet ik elke dag op mijn werk van mijn kopje thee. natuurlijk droom ik wel eens van een lange reis (en heb er zelfs al een gemaakt van vier weken) maar thuiskomen blijft het aller fijnste. en of je dat nou op je 22e of op je 49e lekker vind; dat maakt allemaal niets uit. wat jou gelukkig maakt hoeft voor een ander niet zo te zijn. ik heb ook wel het idee dat foto’s van allerlei avonturen/etentjes/feestjes er misschien we leuk uit ziet; maar dat mensen het vaak thuis niet kunnen vinden. en zoals ik het lees kun jij het thuis wel vinden.. top!
    geniet lekker van je eigen leven en laat een ander maar lekker rennen en vliegen.
    knuffel je konijn nog maar lekker een keer xx

    • Larissa

      Wat een super lieve reactie!
      En wat heerlijk dat het nog steeds zo fijn is om thuis te komen. Het maakt inderdaad niet uit hoe oud je bent, als je altijd maar doet wat voor jou goed voelt!
      Dat knuffelen is zeker goed gekomen hihi.
      xx

  • Daenelia

    Natuurlijk moet je gewoon foto’s plaatsen van waar jij blij van wordt! Je bent vast niet de enige blije huismus! Juist door foto’s op insta te tonen die dicht bij jou liggen ontmoet je nieuwe mensen die met jou op één lijn zitten. Voor je het weet volg je andere insta’s waar ook met liefde huizen worden schoongesopt en wie weet deel je dan wel tips!
    En foto’s van konijntjes zijn sowieso goed.
    Zelf was ik er met 22 echt nog niet klaar voor om huisje-boompje-beestje te doen, maar dat zegt niks over anderen. Ik denk dat ik er nog steeds niet klaar voor ben, eerlijk gezegd, maar goed: we zitten hier nu en het gaat allemaal wel. We hebben een leuk leven en we doen wat we willen!

  • Johanne

    Huismus zijn is heerlijk! Al ben je ‘nog maar’ 22, als jij dat fijn vindt, dan is dat toch prima? Mooi geschreven en lekker doen waar jij je goed bij voelt! Toen ik 22 was zag mijn leven er heel anders uit. Ik studeerde nog en woonde in een studentenhuis…ja, dan is het leven ook gewoon anders. Nu ik 31 ben heb ik diezelfde rust gevonden als jij en niets is fijner dan thuis lekker aankloten. En dat is ook precies de reden waarom ik niet dagelijks een foto voor Instagram heb ;-). Tenzij iedereen dagelijks foto’s van Buttons wil zien, haha. Dan heb ik wel content. Of van mijn televisie…

    • Larissa

      Haha ik heb even hardop moeten lachen om je laatste twee zinnen. Precies dezelfde struggle! Gelukkig kan je al die foto’s wel lekker kwijt in je Stories.
      Maar verder doet iedereen alles op zijn eigen manier. Of je nou op je 22ste een huismus bent, op je 31ste of misschien helemaal nooit. Dat zorgt voor veel verschillende persoonlijke verhalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge