Persoonlijke ontwikkeling

Een maand niet geblogd

De laatste tijd hebben jullie alleen artikelen van Larissa voorbij zien komen. Mijn laatste artikel was 12 maart. Een maand geleden! Ik wilde heel graag schrijven, maar het lukte me niet. In deze persoonlijke update praat ik jullie bij over de afgelopen tijd.

Zoals jullie weten was ik nog bezig met mijn scriptie. Net voor de kerstvakantie kreeg ik te horen dat ik een derde kans kreeg. Het duurde daarna even voordat ik een feedbackgesprek had. Sinds januari werk ik immers fulltime, dus het was even plannen. Na het feedbackgesprek had ik zo’n twee maanden om mijn scriptie te verbeteren. Zou prima lukken, dacht ik in de eerste instantie. Maar met mijn baan en de reistijd was het erg pittig. Ik ging om 7 uur weg en kwam om half 7 thuis. En hoewel ik het erg naar mijn zin heb, was het wennen en was het toch wel vermoeiend. ‘s Avonds was ik vaak te moe om aan mijn scriptie te werken. Maar ik kon het ook niet loslaten, het zat 24/7 in mijn gedachten.

Omdat ik ‘s avonds niet veel waard was, moest ik het hebben van de weekenden. Maar dat ontspannen ook belangrijk is, wilde ik eigenlijk niet aan toegeven. Mee de stad in een drankje doen? Maar ik had amper een alinea aangepast vandaag. Dan had ik een leuke avond niet verdiend. En de keren dat ik wel eens meeging, was ik er nog steeds niet helemaal bij. Of ik voelde me schuldig omdat ik mijn tijd beter kon besteden aan werken.

Intussen was Laurens ook bezig met zijn scriptie. Hij studeert deeltijd, dus hij moest ook alles na werk en in de weekenden doen. Je kan je vast wel voorstellen dat de sfeer thuis soms best gespannen was. Het fijne is wel dat we elkaar goed hebben kunnen steunen en motiveren. We wisten precies hoe de ander zich voelde. Dit heeft mij erg geholpen. Ik wilde niet mijn vriendinnen maar lastigvallen met mijn eeuwige gezeur en gestress. Maar gelukkig heb ik heel goed nieuws, want Laurens heeft het gehaald met een mooie 7! 🎉

Vorige week heb ik mijn scriptie ingeleverd en nu moet ik wachten op de uitslag. Ik vind het vreselijk spannend. Ik ben zo bang dat ik het weer niet gehaald heb. Maar ik realiseer mij nu goed dat ik er alles aan heb gedaan en dat ik nu niks meer kan doen. Loslaten dus. En weer lekker bloggen en tijd besteden aan andere leuke dingen! En flink huishouden, want dat heeft er behoorlijk onder geleden, haha. Maar zelfs daar heb ik inmiddels weer zin in.

Sinds kort ben ik tevens begonnen met een uurtje eerder werken, dus om half 8 in plaats van half 9. Hierdoor ben ik natuurlijk een uurtje eerder thuis en nu de zon weer zo lekker schijnt overdag is dat heel erg fijn. Ik heb nu tenminste het gevoel dat ik nog wat aan mijn avond heb, in plaats van koken, eten, douchen en alweer bijna gaan slapen. Ik voel me weer een stuk fijner en ik wil deze positieve energie graag vasthouden.

Duim je mee voor een voldoende voor mijn scriptie?

Liefs, Marloes

2 Reacties

  • Shirley

    Ik zal duimen voor een goede uitslag voor je scriptie. Lekker dat je nu iets eerder begint. Ik start ook meestal redelijk vroeg. Het is dan rustiger in de trein en ik ben eerder thuis, wat ook handig is als ik ‘s avonds weer plannen heb.

    • Marloes

      Bedankt! Ja he, het is wel zo fijn om te kunnen zitten in de trein. En ik heb ‘s avonds ook meer energie voor leuke dingen nu ik eerder thuis ben

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge